Een doorschijnend drieluik
een kerstboom op de dool
een hond, ooit wolf
de maan trekt weg uit de stad
het papier herinnert zich het bos
kraaien vermoeden een verband
Sisklank
het is laat en de sisklank
snijdt de vrouw de pas
tegen het vergeten wat samenleven is
dit woord is een mens
het wordt omgeven door andere
samen vormen ze een zin
De minister
ik heb de heer minister gezien in het bos
hij was er hout aan het sprokkelen voor het vuur
van zijn ambitie
De bom van de verdwijning van het ik in de ander
Op het mediaplein,
waar men zegt dat dichters
influencers, ja BV’s, BN’ners moeten zijn
en weekendkranten moeten vullen,
heeft niemand ooit van Bea gehoord.
Aan een moeder, Haar zoon viel op het slagveld
Je hebt me gezegd: ‘Mijn zoon is gevallen, -
jij hebt hem niet gekend, zijn voorhoofd niet,
of zijn lippen niet
of zijn handen; geen van allen
die nu naast mij zijn, hebben hem gekend,
maar enkel wààr mijn zoon is gevallen, -
op het veld van eer.
Fragment uit een roman
Dan hadden de mannen gezeid tot de vrouwen: 'We zullen heen gaan: slobbig is het water, en het brood verzuurd.'
Het Stemrecht voor elkeen
Mijn heere Frère, o zegt, toen uwe moeder,
de poortieres, u wiegde op haren schoot,
voorzag zij wel dat ge eens uw' armen broeder,
den werkmanszoon, verachten zoudt zoo snood?
Aan de dichters
De wereld slaapt. In schand'ge banden
ligt 't menschelijk geslacht verdraaid.
O Dichters! doet het vuur weer branden,
eer 't laatste vonkje is uitgewaaid.
De Doodstraf
Zij kwamen hem wekken te middernacht.
- Hij ademt zoo kalm en hij slaapt zoo zacht.
Huls
Onzichtbaarheid. Dan lijkt je ruggengraat een lichtzwaard
zoals een noodlamp in
je aanspringend.
Elders
het gebeurt zo:
een algoritme laat de avond vallen
over huizen ongedeerd
iemand zweeft als de maan boven een ziekenhuis
ergens in een verstedelijkt dorp
waar peuters tot laat in de wachtzaal spelen:
ze zijn gezond, hebben vroeg geïnvesteerd in Bitcoin
Corvus Splendens
ik word wakker en denk wie ben ik
en ben een kraai
op een vierkant of zeshoekig veld
hip ik de hoeken af
Brahmanen
Het zijn buitenissige tijden. Ik, man, zing
een vrouw toe, zij glimlacht om mijn liefdesbetuiging,
zegt niets – en wenkbrauwen worden gefronst.
Sweatshop
Ik denk: magie bestaat niet, en toch
trek ik mijn T-shirt vandaag anders aan,
voel hoe onzichtbare handen de stof
rond mijn lichaam vouwen, een verhaal
in braille in de naden naaiden.
Tegenlicht
Dit gedicht zal je leven niet veranderen
het zal geen massa, geen poolkap, geen kapmes
geen messias op andere gedachten brengen.
Nocturnes in de lente
Hoor, hoor, ze zijn weer daar, de kwaakfestijnen,
de brede smoelen, groen en bruin en nat,
de nachtbrakers die door het donker dreinen,
Ochtendwandeling
we kennen allemaal wel
iemand van juiste vragen
een paragraaf op wandel
Vraagtekens bij de pensée unique over 'lagere lasten op arbeid'
Sommige voorstanders van 'lagere lasten op arbeid' spreken met een dubbele tong en bepleiten een ronduit inegalitaire agenda.
"Poëzie staat niet buiten het leven en de maatschappij"
Voor Jozef Deleu kunnen politici ook terecht bij de poëzie, niet alleen als bron van schoonheid, maar als aangever van ideeën over leven en toekomst. "Dichters zijn aandragers van ideeën en dromen, onontbeerlijk voor de toekomst."
Ik las de krant vandaag, o jongen toch
Zes mannen zitten opgewonden naast elkaar,
ze dragen allemaal hetzelfde pak, dezelfde das,
er zijn meer tinten donkerblauw dan je zou denken.
"In Vlaanderen was poëzie vanaf het begin politiek geladen"
Cultuur heeft historisch een belangrijke rol gespeeld voor de sociaaldemocratie. Want wanneer een sociaaldemocraat spreekt over de sociale zekerheid en de gezondheid, heeft die het niet alleen over de lichamelijke maar ook de mentale en culturele gezondheid van iedereen.