SamPol magazine
maart 2018

De asielplannen van Groen en sp.a maken duidelijk dat een realistisch vluchtelingenbeleid ook menselijk kan zijn.

In de storm van polarisatie rond het vluchtelingenthema is een moreel kompas voor progressieven onontbeerlijk. Met dit manifest steekt Groen de hand uit.

De voorstellen van sp.a lijken in de verste verte niet op de ‘ideologische gestuurde opengrenzenpolitiek’ die N-VA er zo graag van wil maken.

De vraag is hoe ons land zou reageren mocht het aan een buitengrens van Europa liggen. Theo Francken zou net als Viktor Orbán het hek sluiten, daar ben ik van overtuigd.

Er schuilt een groot potentieel in de architectuur van asielzoekerscentra. Vandaag wordt dit echter nog niet benut, aangezien een visie van bouwheer Fedasil ontbreekt.

Hoe politici kunnen afkicken van de electorale epo van het antimigratiediscours.

Jeremy Corbyn en zijn team worden met de dag assertiever. ‘Radicaal’ is geen vies woord meer, maar integendeel een intelligent politiek wapen.

Voor de Franse PS is het oppositie voeren tegen een ongrijpbare Macron en vastklampen aan haar lokale boegbeelden.

Het coalitieakkoord mag dan nog uit 70% van het SPD-programma bestaan. De cruciale hefbomen om tot een socialere politiek te komen, lijken bij voorbaat ontoereikend.

Veel ex-kiezers van de Partito Democratico zagen in de Vijfsterrenbeweging een uitlaat voor een proteststem.

Twee weken geleden wilde ik de Jungle van Calais zien. Ik hoef mijn schoenen niet aan te doen, met Google Street View wordt de realiteit voor mij ogen geladen.

De schijnbare dominantie van N-VA op sociale media is zo apparent dat de idee groeit dat de partij dé spreekbuis is van de publieke opinie.

Het lijkt alsof de cultuurproductie is blijven hangen in de uitvertelde verhalen van de vorige eeuw. Superhelden uit de jaren 1940 iemand?

Volgens Ignaas Devisch berust sociale zekerheid op werkbare onverschilligheid. Maar is een links verhaal wel mogelijk zonder empathie, of zelfs liefde?

De autobiografie van Gordon Brown is een degelijke en broodnodige verdediging van 13 jaar beleid onder New Labour.

Het boek is een goede aanzet om met verschillende perspectieven te kijken naar hoe solidariteit en superdiversiteit wél samen kunnen gaan.

George Monbiot levert een inspirerende bijdrage aan het nieuwe project waaraan de sociaaldemocratie dringend nood heeft.

In de rechtszaal zijn de lachende portretten van de koning en de koningin vervangen door een scherm, met in helle letters: ‘De Uitvoerende macht ziet u!