Samenleving & Politiek wordt voor twee maanden Samenleving & Poëzie. We geven het woord aan dichters en laten hen reflecteren over de samenleving.
In samenwerking met het [Poëziecentrum] (https://www.poeziecentrum.be/).
blokkade
nee, het lag niet aan de arbeid
en evenmin aan strijd maar
het voldeed niet
iets voldeed niet
(ik voldeed niet, jij voldeed niet)
Duran Adam (staande man)
stilstaan is niet achteruitgaan
het is standhouden
ik ben gewoon iemand
als ze me weghalen
Troost je
In het weiland waarin je slaapt
verwijl je niet lang genoeg om oude
dromen op te rakelen, een ouder lied
Dreef door de eerste tellen
Dreef door de eerste tellen van de dag waarin het lijf
gewichtloos is. Stond op toen de zwaarte kwam.
Werd droevig van zwerfafval. Liet evengoed liggen.
Blootstelling (controleverlies)
Voet op pedaal
en de splash en de crash en simsalabim
tot alles in staat met de wortel, de stok
om het bekken te slaan en te strelen.
De taak van de dichter
je moet vandaag nogal
op je woorden letten
je moet wat
Gisteren nog gestruikeld
Gisteren nog gestruikeld in aangeschoten hoofd,
de vleermuizen wierpen doelloos naar het duister.
Samen-leving
wat is een samenleving
als jij niet en ik wel
wat is een samenleving
zonder jou, op zichzelf
de introductie van de ontbossing
de gevolgen van het kappen komen nu pas echt binnen
bij je _out of the clearings the commodities_
_can then come gushing_
lees je hoeveel is er niet geïntroduceerd
Social Messiah & The Digital Prophets
ze willen de mensdwaasheid redden
hangen rond op gratis wwwifi in koffiehuizen en drinken
cappuccino in tijden van politieke polarisatie, sars-cov-2
in wuhan, burgeroorlog in syrië
en jemen, burkina faso en hommeles
Gestapelde verhalen
Een strand bezaaid
met zwemvesten
aangemeerde mensenlevens
Betreffende vooruitgang
Alles is nu beter.
Het brood, de mensen, de diverse industrieën.
De lijnen ertussen. En de regels.
Sans- papiers
In de Kamer neemt Hij zijn intrek,
telt zijn stemmen. Een nieuwe wind
waait langs de gesloten deuren van de Begijnhofkerk.
De wij-samenleving
De ongebreidelde expansiedrift werd van bovenaf gestuurd
door die in toom te houden. Hier kwam het kader in beeld.
Door de driften te contextualiseren ontstonden er betekenisvolle
verschuivingen binnen de afwezige betekenissen in onze levens
Wintertros
We houden de winter aan de deur. De mannetjes
zijn buiten gebleven. We houden haar warm
Ik heb geen kunst in mij.
Ik heb geen kunst in mij.
Ik heb geen ingrediënten voor kunst in mij.
En jij, heb jij nog kunst in je?
Wat er toen gebeurde
Niet tijdens een donkere nacht maar bij hard
en helder daglicht werd ons ontstolen
alles wat wij zo zelfgenoegzaam als
verworven hadden beschouwd.
De les van Ter Kameren
Dicht, dicht bij de mens
nog, weidde zijn taal
kudden van woorden.
Ik ben te angstig en te egocentrisch om de mensheid te redden
Het spijt me dat je lijdt
Het spijt me dat je opgroeide in een kamer vol kooien met vogels
En dat je moeder geen wroeging had toen je tsjilpend werd gevonden
Omega
li geeft een vijf sterren review op google maps
aan onze verlaten bowlingbaan die heden dienst doet als huis
van hygiëne waar mensen als grote erratische blokken zich
kunnen verfrissen een maaltijd krijgen hun eigen was doen (2kg)
en gratis gebruik maken van de wifi. ‘Een echte aanrader
voor wie dakloos is.’ *****
Trillend Hart
Ik wil me niet verslikken
in de beat van koolstofdioxide,
de grafmuziek van de betonmixer.
Mijn longen zijn al zo grijsgedraaid.
Dit zijn de feiten
aan de oevers van de Seine
zetten vluchtelingen tenten op
terwijl de president (white, caucasian, male)
zijn hondjes uitlaat
Na jaren opnieuw
'Bedden,' zegt men, 'het is een kwestie van bedden,
net als toen.' 'Afstand,' oppert men, 'zeker afstand!'
En dat wij weerom in bedekte termen moeten spreken,
verzuimen wat wij nonchalant hebben verleerd:
onze lippen nimmer zomaar op nieuwe lippen
En jij?
Loop je weleens op straat met een bord waarop
'de keizer is naakt' staat geschreven?
Een doorschijnend drieluik
een kerstboom op de dool
een hond, ooit wolf
de maan trekt weg uit de stad
het papier herinnert zich het bos
kraaien vermoeden een verband
Sisklank
het is laat en de sisklank
snijdt de vrouw de pas
tegen het vergeten wat samenleven is
dit woord is een mens
het wordt omgeven door andere
samen vormen ze een zin
De minister
ik heb de heer minister gezien in het bos
hij was er hout aan het sprokkelen voor het vuur
van zijn ambitie
Aan een moeder, Haar zoon viel op het slagveld
Je hebt me gezegd: ‘Mijn zoon is gevallen, -
jij hebt hem niet gekend, zijn voorhoofd niet,
of zijn lippen niet
of zijn handen; geen van allen
die nu naast mij zijn, hebben hem gekend,
maar enkel wààr mijn zoon is gevallen, -
op het veld van eer.
Fragment uit een roman
Dan hadden de mannen gezeid tot de vrouwen: 'We zullen heen gaan: slobbig is het water, en het brood verzuurd.'
Het Stemrecht voor elkeen
Mijn heere Frère, o zegt, toen uwe moeder,
de poortieres, u wiegde op haren schoot,
voorzag zij wel dat ge eens uw' armen broeder,
den werkmanszoon, verachten zoudt zoo snood?
Aan de dichters
De wereld slaapt. In schand'ge banden
ligt 't menschelijk geslacht verdraaid.
O Dichters! doet het vuur weer branden,
eer 't laatste vonkje is uitgewaaid.
De Doodstraf
Zij kwamen hem wekken te middernacht.
- Hij ademt zoo kalm en hij slaapt zoo zacht.
Huls
Onzichtbaarheid. Dan lijkt je ruggengraat een lichtzwaard
zoals een noodlamp in
je aanspringend.
Elders
het gebeurt zo:
een algoritme laat de avond vallen
over huizen ongedeerd
iemand zweeft als de maan boven een ziekenhuis
ergens in een verstedelijkt dorp
waar peuters tot laat in de wachtzaal spelen:
ze zijn gezond, hebben vroeg geïnvesteerd in Bitcoin
Corvus Splendens
ik word wakker en denk wie ben ik
en ben een kraai
op een vierkant of zeshoekig veld
hip ik de hoeken af
Brahmanen
Het zijn buitenissige tijden. Ik, man, zing
een vrouw toe, zij glimlacht om mijn liefdesbetuiging,
zegt niets – en wenkbrauwen worden gefronst.
Sweatshop
Ik denk: magie bestaat niet, en toch
trek ik mijn T-shirt vandaag anders aan,
voel hoe onzichtbare handen de stof
rond mijn lichaam vouwen, een verhaal
in braille in de naden naaiden.
Tegenlicht
Dit gedicht zal je leven niet veranderen
het zal geen massa, geen poolkap, geen kapmes
geen messias op andere gedachten brengen.
Nocturnes in de lente
Hoor, hoor, ze zijn weer daar, de kwaakfestijnen,
de brede smoelen, groen en bruin en nat,
de nachtbrakers die door het donker dreinen,
Ochtendwandeling
we kennen allemaal wel
iemand van juiste vragen
een paragraaf op wandel
"In Vlaanderen was poëzie vanaf het begin politiek geladen"
Cultuur heeft historisch een belangrijke rol gespeeld voor de sociaaldemocratie. Want wanneer een sociaaldemocraat spreekt over de sociale zekerheid en de gezondheid, heeft die het niet alleen over de lichamelijke maar ook de mentale en culturele gezondheid van iedereen.
Ik las de krant vandaag, o jongen toch
Zes mannen zitten opgewonden naast elkaar,
ze dragen allemaal hetzelfde pak, dezelfde das,
er zijn meer tinten donkerblauw dan je zou denken.
"Poëzie staat niet buiten het leven en de maatschappij"
Voor Jozef Deleu kunnen politici ook terecht bij de poëzie, niet alleen als bron van schoonheid, maar als aangever van ideeën over leven en toekomst. "Dichters zijn aandragers van ideeën en dromen, onontbeerlijk voor de toekomst."
De bom van de verdwijning van het ik in de ander
Op het mediaplein,
waar men zegt dat dichters
influencers, ja BV’s, BN’ners moeten zijn
en weekendkranten moeten vullen,
heeft niemand ooit van Bea gehoord.